อย่าหันหลังให้ตัวเอง


ในยุคแห่งการแข่งขัน ยุคของความเจริญทางด้านวัตถุ คนส่วนใหญ่ก็มีความชื่นชมยินดีที่ได้เห็นสิ่งแปลกใหม่ สิ่งอำนวยความสะดวกสะบาย จนบางครั้งหลงลืมรากเหง้าเดิมของความเป็นไทย ความรักความสามัคคี ความเสียสละ การมีมิตรจิตรมิตรใจ การเอาใจเขามาใส่ใจเรา การเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม และเมื่อเทคโนโลยีเข้าครอบงำวิถีชีวิต ยิ่งเหมือนกับเราใส่ปุ๋ย ใส่สารเร่ง ให้ความเสื่อมทรามทวีความรุนแรงและรวดเร็วมากยิ่งขึ้น คนมีความเห็นแก่ตัว เรื่องของกูต้องมาก่อน คนอื่นไม่เกี่ยว แม้แต่เรื่องที่ไม่ถูกต้องก็ไม่สน เพราะมันเรื่องของกู
เราคงโทษใครไม่ได้เลย ต้องโทษตัวเองที่เกิดมาในยุคเสื่อมทรามทางด้านคุณธรรมจริยธรรม ต้นตอแห่งสาเหตุของปัญหาทั้งหลายทั้งมวลน่าจะมีสาเหตุมาจากการเติบโตของสังคมมนุษย์ เมื่อมีคนมากขึ้นย่อมมีปัญหาในการแก่งแย่ง การแข่งขัน สังคมใดที่การบริหารจัดการไม่ดี จะทำให้เกิดช่องว่างคนทำตามกติกาไม่ได้รับการดูแล คนที่อยู่นอกกติกากลับได้ในสิ่งที่ดีกว่า เร็วกว่า มากกว่า เหนือกว่า สะดวกสบายกว่า มีการให้อามิสสินจ้าง สิ่งต่างๆเหล่านี้เป็นการบ่มเพาะลักษณะนิสัยเห็นแก่ตัว การประจบสอพลอ การติดสินบนผู้ที่มีหน้าที่รับผิดชอบ ความไม่จริงใจ และเป็นการวางพื้นฐานพฤติกรรมทางสังคมในเรื่องใครดีใครได้ มือใครยาวสาวได้สาวเอา การเอารัดเอาเปรียบ ขาดความโอบอ้อมอารี ขาดเมตตากรุณา ขาดหลักธรรมาภิบาล ทุกอย่างต้องแลก แลกทุกอย่างแม้กระทั่งชีวิต เมื่อพื้นฐานของสังคมเป็นเช่นนี้ คนที่เกิดมาในยุคหลังๆ ก็ดูดซึมพื้นฐานทางความคิดจากสถาบันครอบครัว จากสังคมรอบข้าง สังคมโรงเรียน และจะทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าบังเอิญว่า สังคมไม่เฉลียวใจสกัดกั้นค่านิยมที่เสื่อมทรามต่างๆเหล่านี้ ดังคำกล่าวของท่านพุทธทาสที่กล่าวเป็นอมตะวาจาไว้ว่า

ถ้าศีลธรรม ไม่กลับมา โลกาวินาศ
มนุษยชาติ จะเลวร้าย กว่าเดรัจฉาน
มัวหลงเรื่อง กิน กาม เกียรติ เกลียดนิพพาน
ล้วนดื้อด้าน ไม่เหนี่ยวรั้ง บังคับใจ
อาชญากรรม เกิดกระหน่ำ ลงในโลก
มีเลือดโชก แดงฉาน แล้วซ่านไหล
เพราะบ้ากิน บ้ากาม ทรามเกินไป
บ้าเกียรติก็ พอไม่ได้ ให้เมาตน
อยากครองเมือง ครองโลก โยกกันใหญ่
ไม่มีใคร เมตตาใคร ให้สับสน
ขอศีลธรรม ได้กลับมา พาหมู่คน
ให้ผ่านพ้น วิกฤตการณ์ ทันเวลา

คงจะยังไม่สายเกินไป ที่จะฟื้นฟู ศีลธรรม จริยธรรม และค่านิยมที่ดีงาม สังคมไทย เป็นสังคมที่นับถือศาสนาเป็นหลัก หลักธรรมในแต่ละศาสนาล้วนปลูกฝังค่านิยมที่ดีงาม หวังเป็นอย่างยิ่งว่า จะมีใครที่รับผิดชอบ ดูแลต้นกล้า หมั่นรดน้ำพรวนดิน ฟูมฟักแต่งกิ่ง ใส่ปุ๋ย ให้กล้าไม้เล็กๆเป็นต้นไม้ใหญ่ที่มีคุณภาพต่อไป

ในเวลาเดียวกัน มองที่ตัวเอง เราก็ต้องร่วมมือร่วมใจที่จะพัฒนาตนเอง ไม่เห็นด้วยที่เราจะนั่งรอคำสั่ง รอกฎระเบียบ รอการควบคุม เราควรมีจิตเป็นกุศล เห็นสิ่งใดไม่ดีงามก็ช่วยกันป้องกัน ช่วยกันชี้แนะ และไม่เลียนแบบในสิ่งที่ไม่ดี อย่าลืมว่า 1 คน 1 การกระทำ ถ้าทำดีมีบรรทัดฐานก็จะกลายเป็นวัฒนธรรมของสังคมนั้นๆ เช่นอยากให้สังคมเราเป็นสังคมแห่งการมีสัมมาคารวะ เราไหว้กันทุกๆเช้า เราต้องการอะไรจากการไหว้กัน ไหว้เพราะเป็นหน้าที่ หรือไหว้เพราะเข้าบังคับให้ไหว้ คนที่มีหน้าที่ คงต้องไขปริศนา เราไหว้พระทำไม ไหว้พ่อแม่ทำไม ทำไมบางคนไหว้ บางคนไม่ไหว้ คนที่ไหว้ได้อะไร คนที่ไม่ไหว้ได้อะไร  ทำไมต้องเข้าแถวเคารพธงชาติ ไม่ทำได้ไหม ทำแล้วได้อะไร คนที่เข้าแถวแต่ไม่ตั้งใจทำมีผลต่างกับคนที่ตั้งใจทำหรือไม่  บอกได้ไหมว่าสองคนนี้รักชาติเหมือนกันหรือต่างกันอย่างไร

นี่เป็นเพียงตัวอย่างที่สังคมไทยกำลังผจญกับมัน นักเรียนกำลังเพิกเฉยต่อการประพฤติปฏิบัติตน และคุณธรรมอันดีงาม เพิกเฉยที่จะไม่ปฏิบัติต่อกติกาของสังคม เพิกเฉยที่จะไม่ฟังคำแนะนำ เพิกเฉยที่ไม่ปฏิบัติตนตามธรรมชาติของชีวิต นักเรียนหันหลังให้กับสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด นั่นหมายความว่านักเรียนกำลังเดินทางเข้าสู่ความหายนะแห่งชีวิต และนักเรียนเองก็จะเติบโตขึ้นมาเป็นอณูหนึ่งในสังคม และก็เผยแพร่ความเพิกเฉยอันเป็นต้นเหตุแห่งความเสื่อมสู่สังคมต่อไป….ไม่มีที่สิ้นสุด ทำอย่างไร ที่จะยับยั้งวงจรแห่งความเพิกเฉยเสียได้ …หันหลังให้กับสิ่งใดๆก็คงไม่เสียหายเท่ากับหันหลังให้ตัวเอง..ฉะนั้น ..ทุกคนจงทำหน้าที่ อย่าเพิกเฉยจนลืมปฏิบัติหน้าที่ คนที่ไม่ปฏิบัติหน้าที่ ก็คือคนที่หันหลังให้ตัวเอง … อย่าหันหลังให้ตัวเอง

เกี่ยวกับ jeekong531

middle age but still active
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ความรู้ทั่วไป, นานาสาระ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s